Vlakte/bostraining

We beginnen de training met een jut-oefening. Omdat Buck nogal springerig en druk was bij slachtoffers, heb ik de afgelopen periode deze oefening met Buck aan de lange lijn gedaan. Vandaag doen we de oefening voor het eerst weer los, om te kijken hoe het verbeterd is. In deze oefening ligt de nadruk op de verwijzing bij het slachtoffer en het gedrag van Buck bij het slachtoffer. Als Buck gaat aanblaffen, wachten we net zo lang tot er een stilte valt, daarop krijgt hij dan een "fout"-commando. Als Buck daarna direct weer begint te blaffen, geven we de beloning. Op deze manier proberen we de verwijzing een beetje te "shapen" en stapsgewijs Buck's "blafconditie" te verbeteren.


===================================================================
De volgende oefening noem ik de basisoefening "geurtraining Vlakte". Het is een oefening die we meestal maar één of twee keer doen. Het is puur een oefening om Buck te laten ontdekken dat hij zijn neus kan gebruiken, of om te kijken of hij dat inderdaad ook al doet.
We laten weer een slachtoffer naar een verstek in het bos lopen. Buck ziet waar het slachtoffer het bos in gaat. Als het slachtoffer uit het zicht is, draaien we de hond om en gaan met een aantal personen voor hem staan om hem het zicht te ontnemen. Bij gebrek aan voldoende mensen, ben ik in dit geval even weggelopen met Buck. Het slachtoffer staat op uit het verstek en loopt een meter of dertig terug en gaat in een ander verstek liggen. Als ik Buck vervolgens aanzet, zal hij in eerste instantie richting het verstek gaan waar hij het slachtoffer het bos in zag gaan. Daarbij komt hij echter in de aanloop daar naar toe, in de geurstroom van
het tweede verstek waar het slachtoffer daadwerkelijk is gaan liggen. Als de oefening perfect verloopt, zal de hond in de ankers gaan, omdat hij plotseling het slachtoffer elders dan verwacht ruikt en dus haaks afslaan.
De oefening verliep prima. Buck heeft goed op zijn neus gewerkt en zullen hierna een volgende stap gaan maken met zoekoefeningen.



===================================================================
In de jutoefeningen ziet Buck het slachtoffer naar een verstek lopen en vervolgens wordt de hond gestuurd. Als voorloper op een daadwerkelijke éénvoudige zoekoefening heb ik in vorige trainingen al een keer slachtoffers weggelegd zonder dat Buck zag waar. Als ik Buck aan ging zetten, liet ik het slachtoffer een keer z'n naam roepen.
Nu leg ik twee slachtoffers weg, waarbij de eerste heel direct op de wind ligt, vlak bij de aanzet. Het tweede slachtoffer ligt iets verderop, maar die kan Buck niet gelijk ruiken, dus zal hij "even een zoekslag moeten leren maken". Bij deze oefening wordt Buck niet getriggerd door de slachtoffers die Buck roepen. De slachtoffers belonen Buck snel na een aantal blafjes, waarbij het eerste slachtoffer iets langer wacht (in dit geval iets te lang) met belonen dan het tweede slachtoffer. Deze oefening hebben we later nog een keer herhaald en toen was het meer dan genoeg voor vandaag.